OPE BREV TIL STATSMINISTER, JUSTISMINISTER OG STORTINGET SINE GRUPPELEIARAR.

ER DET DETTE NORSKE BARN SKAL FORSTÅ MED NORGE SOM RETTSSTAT?


Aktuell situasjon for Ilda sin familie, som etter endelig avslag på søknad om asyl i Norge måtte reise til Serbia hausten 2010:
• Familien får ikkje arbeid.
• Foreldra er psykisk sjuke og får ikkje naudsynt helsehjelp
• Oppsparde midlar tek snart slutt - kva skal dei då leve av? Kvar skal dei bu?
• Ilda sine søstrer på 17 og 19 år har frå før ikkje fullført grunnskule på grunn av at familien, innan utsendinga frå Norge, hadde vore på flukt i nesten 9 år. Av dette og manglande økonomi til privatskule, har dei ingen muligheit for utdanning/ arbeid. Begge systrene var byrja på vidaregåande skule i Norge før utsending.
• Ilda får ikkje godkjend første 3 år i norsk grunnskule (går i 4. klasse no), og må byrje på ny i 1. klasse frå hausten. Ilda har ikkje familiære ressursar for leksehjelp.
• Familien har ikkje familiært/ anna sosialt nettverk i Serbia, men valde å dra til Serbia i frykt for tryggleiken i heimlandet Kosovo.
Slik vi ser det, har ingen av argumenta som var framsette av norske asylmyndigheiter vedkomande muligheit for utdanning og naudsynt helse- og omsorgstilbod i Serbia synt seg riktig.


Barna ser inn i ei håplaus framtid - opphavleg grunna flukt frå krig og forfølging på Balkan, og velsigna av en norsk asylpraksis som berre har fokus på fare for forfylging.


Vi ynskjer svar på fylgjande:
• Kan dei ansvarlege for norsk asylpolitikk stå inne for risikoen for at ein familie kan gå til grunne, ikkje av forfylging, men av helse-, utdannings- og sosialøkonomiske årsaker?
• Er dette synet på menneskeverdet det Regjering og Storting ynskjer at framtidige generasjonar skal byggje rettsstaten på?
• Kva initiativ kan norske myndigheiter ta for å sikre framtida for denne familien og fleire med dei, som norske myndigheiter har skyve ut i mørkret?




Førde, 30.03.2011


Med helsing

Barna først; www.barna1.no

v/ Johan Bengtsson og Harald Wiken